2014年9月29日月曜日

บทความแชร์ประสบการณ์เรื่องที่ 5-6

บทที่ 5

  เราทุกคนเกิดมาคนเดียวเดี่ยว ๆ  แต่โดยมีพ่อแม่เป็นผู้ให้กำเนิด ประสาทและความรู้สึกจึงชินกับการอยู่ร่วมกับคนอื่น ๆ   ทำให้จริง ๆ แล้วแม้คิดว่าจะอยู่คนเดียวเท่านั้นก็อยู่ในสังคมยากเสียแล้ว   ทำไมต้องพูดเรื่องนี้สำหรับคือดิฉันอยากจะบอกว่า
  คนญี่ปุ่นจะไม่มีโอกาสได้ลิ้มรสอาหารประเภทไหนบ้าง  ถ้าหากไม่ได้ติดต่อซื้อขายกับประเทศเพื่อนบ้าน ญี่ปุ่นจะย่ำแย่เร็วขึ้นขนาดไหนถ้าไม่มีเพื่อนบ้านเสนอโอกาสไปจัดตั้งโรงอุตสาหกรรมนอกประเทศ เทียบญี่ปุ่นกับความเป็นอยู่แบบพหุสัมพันธ์ในประเทศยุโรปและอเมริกาแล้ว  การยอมรับสิทธิและวัฒนธรรมหลากหลายของญี่ปุ่นล้าช้ามาก จะเริ่มอ้างได้ชัด ๆ คงจะต้องพูดกันตั้งแต่ลักษณะภูมิประเทศ
เราเรียกญี่ปุ่นว่า "เกาะญี่ปุ่น"มาก่อน พรมแดนเป็นทะเลทำให้เป็นความรู้สึกความสัมพันธ์แบบปิดไม่เหมือนกับชาติอื่น ๆ ในโลก แต่ดังที่ทุกท่านทราบ ปัจจุบันแต่ละประเทศแทบอยู่อย่างโดดเดี่ยวไม่ได้อีกต่อไป หากเราไม่พัฒนาไปใช้ระบบพึ่งพากันแล้ว ภาวะไร้เสถียรภาพที่เผชิญในประเทศอาจทำให้มีภาวะรอดทางเศรษฐกิจยาก
บทที่ 6
การต้องให้ความเอาใจใส่ชาวต่างชาติในประเทศมีเหตุผลที่แจ้งณ.ที่นั้น    คือ

"หนึ่ง คนเราต้องอยู่ร่วมกันและ ต่างคนต่างต้องอลุ่มอล่วยและเอื้ออำนวยและอาศัยซึ่งกันและกัน  อย่างแน่นอน.."

"สอง คือประเทศญี่ป่น ห้ามการเข้ามาของชาวต่างชาติไม่ได้อยู่แล้วด้วยประการทั้งปวง"  

คุณคิดนะจริงอยู่ที่ว่า ชาวต่างชาติหลายประเทศไม่ต้องการพำนักแบบถาวรได้งานได้ค่าแรงแล้วกลับประเทศก็จริง เพียงชาวต่างชาติอีกหลายประเทศที่ต้องการอยู่อย่างถาวรในฐานะพลเมืองถูกกฎหมายคนหนึ่งและอยู่อย่างถูกต้องและดำรงอยู่ บ้างด้วยความอดทน อดกลั้นเพื่อประคับประคองชีวิต,ครอบครัว,ภรรยา,สามี,ลูก ๆ ซึ่งเป็นพลเมืองญีปุ่น และนั่นก็เพื่อประเทศของคุณล้วน ๆ ไม่ใช่หรือ?
    คนที่มีครอบครัวก็อยู่ในฐานะพ่อและแม่ชาวต่างชาติ ลูกหลานอยู่ในสังคมของคุณ การปล่อยให้ผู้ปกครองที่ต้องเลี้ยงดูอบรมบ่มนิสัยลูกหลานท่ามกลางความเครียดคับข้องใจและอยู่อย่างอ่อนค่าต่อไปไม่ได้เป็นผลดีต่ออนาคตของญี่ปุ่นสักนิด  
  ความเสี่ยงทางด้านลบที่ตามมาแน่นอนทำให้ต้องใคร่ครวญวิธีคิดให้มีการยอมรับกันและกันให้มากกว่านี้ทั้งสองฝ่ายจริงหรือไม่?  

สิ่งที่เราที่คณะกรรมการทุกท่านต้องย้ำทำความเข้าใจลูกฝ่ายทุกส่วนให้ได้ก่อนอื่น คือเรื่องนี้  นั่นคือความพยายามให้มีการหันหน้าเข้าหากัน มีการปรองดองกัน ทำความเข้าใจ เพื่ออยู่ร่วมกันโดยความอดกลั้นและอดทนให้น้อยที่สุดเพื่อสุขภาพจิตใจและกำลังใจเสริมคุณภาพชีวิตในญี่ปุ่น ในที่สุดก็เพื่อพลเมืองและความสงบเรียบร้อยในประเทศนี้ล้วน ๆ นั้นเอง ....



0 件のコメント:

コメントを投稿